Ode aan de zij-instromer ‘Leren doe je elk moment!’

Leren kun je elke dag. Van elke situatie, van elk moment. Dat is hoe we bij de JP willen leren en ontwikkelen. Als er iemand is die dat van dichtbij ervaart, is dat wel een zij-instromer. Als zij-instromer kies je namelijk bewust voor een nieuw pad én een organisatie die goed bij je past. Deze drie mensen kozen voor de JP. En daar zijn wij heel gelukkig mee!

De één werkte in de autobranche, de ander in de horeca en weer een ander runde tot voor kort een filiaal van de Action. Toen kwam het moment dat ze besloten hun leven om te gooien. Ieder met zijn of haar eigen reden, maar met één ding gemeen: ze zetten zélf hun koers uit. Is een zij-instromer heel anders dan andere collega’s? Natuurlijk niet, blij zijn we met al onze collega’s. Maar zij-instromers laten wél heel mooi zien hoe het is om je eigen instrument te zijn. En bij de JP bieden we daar graag alle ruimte en mogelijkheden voor.

3 kenmerken van een zij-instromer

1. Een zij-instromer heeft zelfkennis
Wat je vaak ziet, is dat zij-instromers al met relatief veel zelfkennis binnenkomen. Ze hebben al een ander vak uitgeoefend en daarmee werk- en levenservaring opgedaan. Daardoor hebben ze meestal kraakhelder waar ze
goed in zijn en wat ze nog willen leren. Ze stippelden hun pad opnieuw uit, daaruit blijkt dat ze regie nemen en eigenaarschap pakken.

2. Een zij-instromer neemt andere vaardigheden mee
Zo zijn er bijvoorbeeld collega’s die eerst in de ouderenzorg werkten en daardoor makkelijk aansluiten bij de ouder wordende mens. Ook is er bij de JP een zangeres die graag met cliënten zingt en een fotograaf die graag foto’s maakt met zijn cliënten. Al die vaardigheden maken ons samen rijker.

3. Een zij-instromer heeft een groot leervermogen
Zij-instromers zijn vaak erg gemotiveerd. Want zo’n kanteling in je leven, die maak je niet zomaar. Daarvoor moet je graag nieuwe dingen willen leren en kunnen reflecteren op je eigen handelen. Meestal start iemand op een locatie en leert hij of zij al doende. Natuurlijk komen de papieren er ook, maar het leren begint meteen in de praktijk. Dat hoeft niet altijd groot te zijn. Die leermomenten zitten ook in een goed gesprek met een collega of in het contact met een cliënt. En als er een extra training, workshop of coaching nodig is, dan kan dat ook.

Nieuw pad van de JP
De ontwikkeling van een zij-instromer sluit goed aan bij hoe we het leren en ontwikkelen bij de JP willen inrichten. We zijn ons namelijk aan het bezinnen op dit thema en stellen bij. Waar iedereen vroeger vrijwel dezelfde trainingen volgde, is dat straks veel meer op maat. Enerzijds blijft iedere medewerker een stevige basis vanuit de JP meekrijgen. Zo werken we allemaal vanuit dezelfde JP-visie. Anderzijds krijg je als professional (of locatie) ruimte om met je persoonlijke leervraag aan de slag te gaan. Voor de één is dat in de vorm van een training, voor de ander een coaching-sessie of gewoon een goed (reflectie)gesprek. Zo ontwikkelt iedere collega zich, vanuit een stevige basis, nog meer vanuit de vraag: ‘Wat heb ik nodig?’ Best een herkenbare zin, toch?

In gesprek met Marion Bos (48)

Waarom ben je geswitcht?
‘Als moeder van een zoon met een hulpvraag heb ik me zo vaak aan de kant gezet gevoeld. Vooral toen hij 18 werd, terwijl die verbinding ook dán nog zo nodig is. Ik liep tegen zoveel onbegrip aan, dat het mijn missie werd: ik wil iets betekenen voor de jongeren die niet begrepen worden én voor hun ouders. Voor die driehoek.’

Hoe zette je de stap?
‘Ik was administratief medewerker, al 16 jaar. Maar ik haalde daar niet genoeg voldoening meer uit. Maar ik dacht: ik heb die diploma’s niet, ik kan de switch niet maken. Toen zag ik een advertentie van de JP. Ik heb gewoon mijn eigen verhaal op papier gezet, me niet gehouden aan ‘hoe het hoort’. Dat ik werd aangenomen had ik dan ook totaal niet verwacht. Dat vond ik zo gaaf! De eerste dag voelde het als thuiskomen. Dit is wat ik kan, dacht ik.’

Wat breng je zelf mee?
‘Ik ben gewoon mezelf. Heel duidelijk en met humor, dat vind ik belangrijk. Laatst slingerde een cliënt een paar scheldwoorden naar m’n hoofd. Toen bedankte ik hem vriendelijk voor die prachtige titels. Maar zei ik wel: “Let de volgende keer even op je woordkeuze.” Ik probeer het luchtig te houden, maar als het moet, dan sta ik er. Zo doe ik dat met mijn eigen kinderen… en hier dus ook.’

Hoe leer je bij de JP?
‘Elke dienst leer ik weer van mijn collega’s. Van hoe ze aansluiten, de feedback die ze geven. Ik begeleid ook kinderen met autisme, daar heb ik nog wel wat te leren. Maar ik heb collega’s die dat fantastisch kunnen en die mij daarin meenemen. En we leren van elkaar. Of je nou 20 of 50 bent: op de werkvloer zijn we allemaal gelijk. Ook al hebben zij alle diploma’s en ik nog niet. Maar het leuke is: soms vertelt een collega later dat wat ik deed, precies klopt met de theorie. Blijkbaar doe ik dus al veel dingen onbewust goed. Alles wat ik de afgelopen jaren heb geleerd om mijn eigen kind te helpen, gebruik ik nu als mijn kompas.’

Hoe zie je de toekomst?
‘Mijn diploma ga ik natuurlijk nog wel halen. Mijn coördinator en ik hebben net samen besloten dat ik de opleiding versneld ga doen. Ik ben nu 48. Dat betekent dat ik voor mijn 50e een volwaardig diploma op zak heb. Dat lijkt me echt geweldig.’

In gesprek met Ingrid van Ek-Riesthuis (59)

Waarom de switch?
‘In 2017 kreeg mijn man zijn eerste herseninfarct. Dat veranderde ons leven. Ineens was ik mantelzorger én de kostwinner thuis. Ik had een drukke baan als bedrijfsleider bij de Action, maar kon dat niet meer combineren met thuis. Dit kwam voorbij en ik dacht: wie niet waagt, die niet wint. Als meisje wilde ik namelijk de zorg al in. Maar ik trouwde vanuit de schoolbanken en ging in een winkel werken. Dat heb ik 30 jaar gedaan, tot vorig jaar dus.’

Hoe zette je de stap?
‘Ik solliciteerde eerst op een huishoudelijke functie. Het gesprek was fijn, maar toen ik thuiskwam heb ik toch gemaild: “Dit wordt ‘m niet, ik wil meer contact met cliënten.” Meteen kreeg ik een telefoontje, er stond nog een vacature open voor locatie assistent. Of dat niet iets voor mij was! Dat greep ik met beide handen aan. Na de eerste dag zei iemand tegen me: “Ik kan zien dat je het leuk vindt, je ogen glimmen gewoon!” En nu, een jaar later, ga ik
nog elke dag met plezier naar m’n werk.’

Wat breng je mee?
‘Ik ging er heel positief in, ik had er zóveel zin in! Ik kan snel schakelen, dat moest ik in mijn vorige werk ook. Eerst was het even zoeken, wat ‘mag’ ik wel en wat niet? Maar nu begeleid ik alle cliënten, op de medische verzorging na. Ik kook het eten, we praten wat of doen een spelletje samen. Ik werk echt vanuit de klik met iemand. Als iemand tegenover me staat, voel ik de spanning al aan. Verder ben ik heel verzorgend, rustig en al wat ouder. Ik denk dat cliënten dat moederlijke wel fijn vinden, haha! Soms hoor ik: “Oh, jij bent er vandaag weer, wat fijn!” Dat is zo leuk.’

Hoe leer je bij de JP?
‘Het traject ‘Mijn eerste jaar bij de JP’ heb ik net afgerond. Nu doe ik veel vanuit mijn gevoel. Dat gaat me goed af, maar het meest leer ik toch van collega’s. Ik vraag veel en ik krijg ook feedback. En natuurlijk zijn er de overdrachtsgesprekken, daarin hoor ik hoe mijn collega’s het doen. Daar leer ik ontzettend veel van.’

Hoe zie je de toekomst?
‘Ik wil niet meer terug naar de schoolbanken. Dat heb ik al zo vaak gedaan. Wel wil ik volgend jaar trainingen doen. Verdieping zoeken, nog beter leren aansluiten en leren omgaan met agressie. Het is een hele beslissing geweest, maar ik ben nog net zo enthousiast als toen ik begon. Dit blijf ik doen tot ik met pensioen ga. Stiekem denk ik weleens: had ik dit maar 10 jaar eerder gedaan.’

In gesprek met Mike Malki (24)

Waarom de switch?
‘Van jongs af aan wist ik dat ik mensen wilde helpen. Ik studeerde Verpleegkunde maar dat bleek toch te verzorgend voor me. Ik stopte en ging fulltime bij de cafetaria aan de slag, mijn bijbaantje destijds. Dat was leuk voor een paar jaar, maar ik wist dat ik dat niet mijn hele leven wilde doen. Toen startte ik met de opleiding Social Work. Voor een stage kwam ik toen bij de JP terecht. Na een halfjaar kreeg ik een baan aangeboden als assistent begeleider. En kort daarna werd ik al begeleider.’

Hoe was dat voor jou?
‘Ik kwam binnen als stagiair, maar voelde me meteen onderdeel van het team. Dat had ik niet verwacht. Mijn stagebegeleider en collega’s leerden mij om me te laten horen. Ik mocht meedenken, er werd naar mijn mening gevraagd. En in een jaar heb ik mooie stappen gemaakt. Als professional ben ik zo gegroeid dat ik zelf óók een fijne collega ben geworden.’

Wat breng je mee?
‘Laagdrempeligheid. Ik doe me niet anders voor, dit is hoe ik zelf ben. Niet streng, wel rustig en duidelijk. Ik vind het mooi om te zien dat cliënten daar zo goed op reageren. Gaat er iets fout, dan kijk ik naar wat er wél kan. Dat sluit ook goed aan bij de JP. En ik ervaar ook aansluiting bij de jongere jongens. Je hebt dezelfde leeftijd, bent als mannen onder elkaar. Daar komen weer andere gesprekken uit. Dat bij elkaar is echt mijn bijdrage. Ik ben zelf als persoon ook gegroeid. Ik kan nu veel beter luisteren en doorvragen. Soms zeggen vrienden weleens dat ze het irritant vinden, haha. Dan komt het te dichtbij.’

Hoe leer je bij de JP?
‘Je komt jezelf ook tegen in je werk. Als iemand boos is of rouwt, dan vraag ik mezelf af: reageer ik zo omdat het goed is? Of omdat ik dit altijd al zo doe? Er is altijd genoeg ruimte om bij te leren. Dat vind ik mooi: dat er niet alleen maar naar je papiertje gekeken wordt, maar ook naar wat je kunt en hoe je je kunt ontwikkelen. Dat initiatief ligt wel bij jezelf. Mijn nieuwe functie, daar heb ik zelf om gevraagd omdat ik nieuwe leerdoelen wilde. Maar er wordt ook
meegedacht. Of ik krijg een steuntje in de rug van collega’s. We vragen elkaar vaak om tips en tops.’

Hoe zie je de toekomst?
‘Ik wil nog heel wat trainingen doen. Maar eerst ga ik afstuderen, hier bij de JP. Dat is te combineren. En zo niet, dan moet ik tijdelijk minder uren werken. Dat we dat samen gaan ondervinden, is ook echt wel de JP: steeds kijken naar wat er nodig is. Voor cliënten, maar dus ook voor collega’s.’

Benieuwd of de zorg bij jou past? Neem contact met ons op en ontdek de mogelijkheden!